[ตัวอย่าง] ตอนที่ 2: ผู้มาเยือนจากอีกฟาก

ชายคนนั้นอายุราวสามสิบ เสื้อคลุมขาดวิ่น เปื้อนเลือดตรงสีข้าง และในอ้อมแขนของเขากอดกระบอกไม้ปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งสีแดงไว้แน่นราวกับเป็นชีวิตของตัวเอง

“อย่า…แตะต้องแสง” เขาหอบ ลืมตาขึ้นมองเธอ “เธอคือผู้พิทักษ์ใช่ไหม ข้าชื่อศิลา ข้ามาเพื่อ…เตือน”

“เตือนอะไร” ธารายื่นน้ำจากกระบอกให้ มือของเธอสั่นเล็กน้อย

“ฝั่งนั้นไม่ได้ว่างเปล่า” ศิลากลืนน้ำลาย “มี เงาหมอก พวกมันรอคอยเสียงระฆังมาตลอด เพราะเสียงนั้นบอกพวกมันว่าสะพานยังไม่พัง และเมื่อพวกมันข้ามมา…”

เขายังพูดไม่จบ อากาศรอบตัวก็เย็นลงอย่างฉับพลัน หมอกที่เคยขาวนวลกลับกลายเป็นสีเทาหม่น ร่างสูงยาวผิดธรรมชาติหลายร่างค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ไม่มีใบหน้า มีเพียงช่องมืดสองช่องตรงที่ควรเป็นดวงตา

“วิ่ง!” ศิลาตะโกน แต่ขาของเขาไม่ยอมขยับ

ธาราไม่ได้วิ่งหนี เธอคว้ากระบอกไม้ยัดใส่สายสะพายแล้วโอบไหล่ศิลาขึ้นมา “ข้าอยู่ฝั่งนี้มาทั้งชีวิต ข้าไม่เคยหนีอะไรเลย” เธอพึมพำกับตัวเองมากกว่ากับเขา

เงาตัวแรกพุ่งเข้ามา แขนเรียวยาวที่เหมือนควันตวัดเข้าหาใบหน้าเธอ ธาราก้มหลบแล้วหมุนตัวฟาดไม้กวาดที่ยังติดมือขึ้นมาเต็มแรง เงาหมอกร้องเสียงแหลมแล้วสลายเป็นผงเถ้า

แต่ยังไม่ทันได้ดีใจ เงาอีกสามตัวก็ล้อมเข้ามาแล้ว และหอระฆังอยู่ไกลเกินกว่าจะวิ่งไปถึง